Opera i teatar MADLENIANUM osnovan je 1997. godine, kao prva privatna opera u ovom delu Evrope. Osnivač i donator MADLENIANUMA je gospođa Madlena Zepter, čija ulaganja u kulturu i umetnost predstavljaju najveći savremeni mecenat u ovoj oblasti, ne samo u našoj zemlji već i u evropskim razmerama, uopšte. MADLENIANUM je organizovan kao model novog muzičko scenskog pozorišta kod nas bez sopstvenog ansambla, ali sa stalnim organizaciono upravnim aparatom i tehničkom ekipom. Generalni direktor je Danka Teodorović.

Posle sedam godina rada i pet faza rekonstrukcije, 19. aprila 2005. otvorena su vrata u potpunosti obnovljenog, rekonstruisanog i koncepcijski obogaćenog zdanja. Uklopljen u ambijent i duh starog Zemuna, MADLENIANUM je centar kulturnih i umetničkih zbivanja ovog dela Beograda. Svojim izgledom, stilom i elegancijom enterijera, ekskluzivnim sadržajima i vrhunskom scenskom tehnikom i opremom, ovaj objekat zadovoljava najveće evropske zahteve ove vrste.

MADLENIANUM je do kraja sezone 2004/2005 realizovao 610 izvođenja koja je videlo više od 250.000 posetilaca. Po prvi put ove sezone, uz operski, baletski i koncertni program, MADLENIANUM uvodi i dramski repertoar.

Od prvih dana svoga postojanja, MADLENIANUM se opredelio za rad na stvaranju opere kao teatarske umetnosti u kojoj se međusobnim zbližavanjem muzičkog i dramskog teatra sugeriše otvaranje novih i do sada neosvojenih umetničkih prostora. Upravo iz tog razloga MADLENIANUM angažuje istaknute dirigente, reditelje kao i umetničke ansamble kojima su ove ideje bliske.

Zemun i MADLENIANUM su već tradicionalno u letnjim mesecima mesto održavanja Festivala monodrame i pantomime.

Prva predstava u zgradi Pozorišta u Somboru održana je 25. novembra 1882. godine. Zdanje je sagrađeno na inicijativu Deoničarskog društva somborskog pozorišta, formiranog 1879. koje su činili građani Sombora. Od tada, Pozorište u Somboru radi kontinuirano. Stalno profesionalno pozorište deluje od 1946. godine, a 1952. prerasta u Narodno pozorište.

U Somboru su režirali najistaknutiji reditelji svoje generacije: Mata Milošević, Marko Fotez, Jovan Putnik, Slavoljub Stefanović Ravasi, Ljubomir Draškić, Dejan Mijač, Paolo Madeli, Vida Ognjenović, Dimitrije Jovanović, Stevo Žigon, Petar Veček, Zoran Ratković, Ljuboslav Majera, Jagoš Marković, Dušan Petrović, Kokan Mladenović, Gorčin Stojanović, Radoslav Milenković, Egon Savin. Na našoj sceni su izvođeni najznačajniji domaći i svetski pozorišni klasici, ali smo takođe pratili novu i avangardnu dramsku literaturu.

Deo istorije Narodnog pozorišta Sombor su i dva njegova upravnika, Žiga Jasenović i Nikola Peca Petrović koji su ga smestili u red najznačajnijih teatarskih kuća u zemlji, čije je granice često prelazilo.

U protekloj deceniji, naše Pozorište je bilo jedno od najmobilnijih u našoj zemlji. Predstave Slučajna smrt jednog anarhiste, Kate Kapuralica, Dekameron - dan ranije, Putovanje za Nant, Sumnjivo lice, Nigde nikog nemam, Gospođa ministarka, Mrtve uše, gostovale su u Mađarskoj, Austriji, Makedoniji, Slovačkoj, Bugarskoj, na Kipru, u Sloveniji, Rusiji i Ukrajini. U istom periodu, sa predstavama Ukroćena goropad, Figarova ženidba, Fiškal galantom, Afera nedužne Anabele, Zla žena, Ruženje naroda u dva dela, Bogojavljenska noć, Buđenje proleća, Kazimir i Karolina, Opsada crkve Svetog Spasa osvojili smo brojne nagrade.

Od 1993. godine, sezonu završavamo festivalom Pozorišni maraton. Tokom tri dana i noći, jedna za drugom, smenjuju se predstave našeg Pozorišta koje su premijerno izvedene u prethodnoj sezoni i predstave gostujućih pozorišta, pozorišnih grupa i studenata dramskih fakulteta.

Narodno pozorište Sombor ima Veliku scenu i Studio 99. Gledalište Velike scene ima trista dvadeset mesta, a predstave u Studiu 99 može da prati devedesetdevet gledalaca. Pozorište ima šestdesetoro zaposlenih, a ansambl čini osamnaest glumaca.

Upravnik Narodnog pozorišta Sombor je Srđan Aleksić, rođen 1970. godine u Jagodini. Diplomirao je na Odseku za glumu novosadske Akademije umetnosti. U somborskom pozorištu je zaposlen od 1993, a na mesto upravnika je imenovan 28. decembra 2000. godine.

Pozorište lutaka "Pinokio" osnovano je kao Putujuće pozorište "Pinokio" 1972. godine. Pored Živomira Jokovića, osnivača pozorišta, malu ekipu koja je predstave izvodila po citavoj Srbiji u početku je sačinjavalo svega troje glumaca: Vera Ignjatović, Branislava Stanišić i Jovan Kovačev. Tokom prve godine postojanja Pozorišta, priključili su se i Slobodan Herceg, Boško Banjeglav, Nadežda Damjanović, Slobodan Aleksić i dr. Nastupom na Susretu pozorišta lutaka Srbije u Novom Sadu, sa predstavom Dve priče, 13. septembra 1972. godine, Pozorište je i zvanično otvoreno, a nagrada za uvođenje novih pozorišnih formi u lutkarstvu bila je priznanje ideji osnivanja putujućeg lutkarskog pozorišta. 1. aprila 1973. "Pinokio" je dobio svoje sedište u Zemunu, pri Radničkom univerzitetu, kada i menja ime u Pozorište lutaka "Pinokio". Prva predstava odigrana na zemunskoj sceni, u sadašnjoj zgradi pozorišta, bila je Dogodilo se u lutkovu, u maju 1973., a vec u septembru iste godine Pozorište je sa ovom predstavom gostovalo u Nemačkoj. 1978. godine "Pinokio" dobija status stalnog beogradskog pozorišta a do danas je ostalo jedino lutkarsko pozorište u Beogradu. Od tada se pored malih pozorišnih formi prave i velike ansambl predstave a uobličen je i stalni glumački ansambl. "Pinokio" počinje da okuplja veliki broj saradnika - pisaca, reditelja, likovnih kreatora, kompozitora, i dr, a medu saradnicima su se našla najznačajnija imena umetnika iz zemlje i inostranstva. Upravnika Pozorišta Živomira Jokovića, koji je ovu funkciju obavljao od nastanka Pozorišta 1972. god, do svoje penzije, 1998. zamenjuje dramski pisac Igor Bojović.

Program, gostovanja, repertoar, scena, blagajna, uprava, drama, opera, balet, istorijat, biblioteka

Poštovani prijatelji Malog pozorišta "Duško Radović",

Pred nama je nova sezona u kojoj proslavljamo šezdesetogodišnji jubilej našeg pozorišta, što je u velikoj meri odredilo koncept produkcije u narednom periodu.
Malo pozorište je osnovano davne 1949. godine kao marionetsko pozorište, ali je ubrzo potom počelo da razvija i "živu" scenu za decu. Pozorište je 1984. godine svom ranijem nazivu dodalo ime slavnog pisca Duška Radovića da bi 1986. godine počela sa radom i Večernja scena Radović koja je tokom poslednjih nekoliko godina profilisana u Scenu za mladu publiku, čime je uspostavljena institucionalna praksa pozorišta za mladu publiku u našoj sredini.

Repertoar, predstave, ansambli, vesti, galerija

Istorija, upravnici, glumci, kultne predstave, repartoari, bife, pozorište, tehnika, ansambl

Predstave, rezervacija karata, biografije glumaca, pisci, reditelji, repertoari, press kliping

Škola glume i govora, audicija za nove članove, pozorište

Dobrodošli u Narodno pozorište u Beogradu. Repertoar, drama, opera, balet, predstave...